Door verder te gaan, ga je akkoord met het gebruik van cookies, inclusief cookies van derden. Meer info

Aanvaarden

Alors, on danse? De Brusselse dansscene in beweging, deel II.

Het menu tonen/verbergen
PARTS - Theo Van Rompay - Benjamin Vandewalle (c) Tine Declerck
Gepubliceerd op 29/04/2021
Door Mylène

Een nieuwe generatie dansers staat klaar om de Brusselse podia te bestormen. Onder impuls van de vrijheid en artistieke diversiteit van de hedendaagse scène is de hoofdstad uitgegroeid tot een ware hub voor dans en performance.

Ter gelegenheid van de Internationale Dag van de Dans wilden we te weten komen wat het Brusselse DNA zo uniek maakt. Na nu al een jaar te zijn verstoken van de podia vonden we dansers, choreografen, studenten, gezelschappen en culturele instellingen bereid om met ons hun visie op dans en hun toekomstige projecten te delen. Maak kennis met mensen die het hart van de danswereld doen kloppen in Brussel!

Benjamin Vandewalle
choreograaf en danser

  • ·Wat is het DNA van de Brusselse dansscene en wat zijn volgens jou haar specifieke kenmerken?

Als ik het zou moeten samenvatten, zou het sleutelwoord diversiteit zijn. In de eerste plaats omdat Brussel een zeer internationale stad is, maar dat weet iedereen. De Brusselse diversiteit is niet louter ‘geografisch’, ze komt ook tot uiting in de verschillende artistieke categorieën. We hebben Anne Teresa De Keersmaeker, die internationaal zeer bekend is, maar ook een zeer levendige undergroundscene. Tussen deze twee ‘uitersten’ is er een heuse verscheidenheid aan artistieke voorstellen en elke laag van deze ‘millefeuille’ is zeer goed vertegenwoordigd.

  • Hoe zou je je verhouding tot de dans in drie adjectieven omschrijven?

Contemplatief. Ik vind het mooi als kunst een ruimte creëert waar mensen een vorm van introspectieve meditatie aangaan. Dat ze zich openstellen voor onbekende dingen.

Zintuiglijk. Dans vloeit door alle zintuigen. Het kan door de huid gaan, door het geluid van het lichaam, door het tastbare... niet alleen door de ogen. Het heeft verschillende dimensies.

Interactief / participatief. Ik vind het vooral leuk dat het lichaam van het publiek ook betrokken is bij de choreografie, dat het niet passief blijft. Dans hoort zich af te spelen in het lichaam van het publiek.

De laatste tijd, door te werken met studenten en de nieuwe generaties, heb ik kunnen ervaren hoe hun werk doorspekt is met urgentie, de urgentie om relevant te zijn. Hun aanpak is meer geëngageerd, radicaler misschien. Hun artistieke voorstellen spelen in op hedendaagse thema's waarvan ze zich zeer bewust zijn: genderpolitiek, inclusiviteit, opwarming van de aarde...

Benjamin Vandewalle, choreograaf en danser
  • Hoe heb je jezelf de afgelopen maanden heruitgevonden? En hoe heb je je relatie tot de dans in stand gehouden?

Ik heb vijftien jaar lang non-stop gewerkt en voor het eerst in zoveel jaar een pauze nemen was lang niet zo slecht! In plaats van mezelf op de creatie te storten, of me een andere vorm van dans voor te stellen die meer verbonden is met de periode, koos ik ervoor om mezelf te ontvluchten. Om tot acceptatie te komen, en contemplatie. Om een meer beschouwende relatie met dans aan te gaan. Het is pas nu dat ik me realiseer dat... er nieuwe zaadjes ontkiemen.

Ik moet ook vermelden dat ik in die lange periode veel les heb gegeven aan jonge dansers die hun artistieke discours aan het vormen waren. Ik ben actief geweest in de overdracht!

  • Wat zijn volgens jou de nieuwe uitdagingen van de dansscene, zowel in het algemeen als voor Brussel in het bijzonder?

De laatste tijd, door te werken met studenten en de nieuwe generaties, heb ik kunnen ervaren hoe hun werk doorspekt is met urgentie, de urgentie om relevant te zijn. Hun aanpak is meer geëngageerd, radicaler misschien. Hun artistieke voorstellen spelen in op hedendaagse thema's waarvan ze zich zeer bewust zijn: genderpolitiek, inclusiviteit, opwarming van de aarde... Ze sporen ons aan om over te gaan tot actie en bepaalde dingen niet langer te accepteren!

(c) PARTS - Trisha Brown - RPS (c) Tine DECLERCK

Annie Bozzini
algemeen en artistieke directrice van Charleroi Danse / La Raffinerie

  • Wat is het DNA van de Brusselse dansscene en wat zijn volgens jou haar specifieke kenmerken?

Het begrip DNA roept bij mij vooral de oorsprong en de geschiedenis op. Samengevat zou ik zeggen dat de Brusselse dansscene een dubbele erfenis heeft: enerzijds het voortbestaan van het ballet en anderzijds de komst van Béjart en zijn school. Uiteraard zijn er de grote namen, maar wat de dans in Brussel vooral kenmerkt is haar extreme diversiteit. We kunnen hier immers rekenen op artiesten met verschillende geografische en culturele achtergronden, voorstanders van de porositeit van de artistieke genres.

  • Hoe zou je de verhouding van jouw instituut tot de dans in drie adjectieven omschrijven?

We zijn een instituut dat gepassioneerd, professioneel en gevoelig moet zijn. We evolueren tussen deze drie factoren, en cultiveren de passie van de blik terwijl we een professionele verankering behouden. Gevoel is daarbij alomtegenwoordig!

We zijn een instituut dat gepassioneerd, professioneel en gevoelig moet zijn. We evolueren tussen deze drie factoren, en cultiveren de passie van de blik terwijl we een professionele verankering behouden. Gevoel is daarbij alomtegenwoordig!

Annie Bozzini, algemeen en artistieke directrice van Charleroi Danse / La Raffinerie
  • Op welke wijze hebben jullie jezelf de afgelopen maanden heruitgevonden? En hoe hebben jullie jullie relatie tot de dans in stand gehouden?

Wij hebben onszelf niet echt heruitgevonden, we zijn immers blijven werken en artists in residence blijven uitnodigen. Onze locaties zijn immers ruim en voldoende verlucht. Dat liet ons toe om dicht bij de artiesten te blijven. Wat we missen is het publiek, dat is de echte uitdaging! De onmogelijkheid om het publiek te ontmoeten valt ons zeer zwaar. De werken tot bij de mensen brengen is onze bestaansreden, om op die manier de verbeelding aan te wakkeren! Deze ontmoetingen dragen bij tot de opbouw van een collectieve verbeelding die, door de tijd heen, uiteindelijk zal verdwijnen. Tijdens een live optreden betreed je iemand anders zijn universum... en dat geeft je een frisse kijk op de zaken! Deze laatste maanden hebben ons beperkt tot ons eigen universum, wat niet altijd volstaat!

In die periode hebben we ook de getuigenissen verzameld van elf Brusselse artiesten. In the Artists’ words is een reeks portretten die hen de gelegenheid geeft hun standpunt over de pandemie te uiten.

  • Wat zijn volgens jou de nieuwe uitdagingen van de dansscene, zowel in het algemeen als voor Brussel in het bijzonder?

In het algemeen wordt de danssector te weinig gesteund en te vaak onderschat. Vooral in België, waar Brussel toch wordt beschouwd als de hoofdstad van de dansers. Nogal tegenstrijdig! Er is een opvallend onevenwicht tussen de invloed van de dansscene en de financiering...

Een andere uitdaging ligt in de distributie en circulatie van werken op Europees en mondiaal niveau. Meestal zijn bedrijven erg mobiel en reizen ze de hele wereld rond. Erkenning komt vaak van buitenaf en via internationale tournees. Vandaag stellen de pandemie en de reisbeperkingen dit ‘ecosysteem’ ter discussie. Het Belgische distributienetwerk, ook al is het belangrijk, blijft beperkt in verhouding tot de intenties en het aanbod. Het is van essentieel belang om een lokaal distributienetwerk te vinden, de Belgische culturele centra te sensibiliseren en hen te helpen opnieuw te investeren in de problematiek van de live-voorstelling, of het nu gaat om dans, circus of theater.

Dansevenementen in Brussel