Door verder te gaan, ga je akkoord met het gebruik van cookies, inclusief cookies van derden. Meer info

Aanvaarden

Alors, on danse ? De Brusselse dansscène in beweging

Het menu tonen/verbergen
(c) Hanna Pallot
Gepubliceerd op 23/04/2021
Door Mylène

Een nieuwe generatie dansers staat klaar om de Brusselse podia te bestormen. Onder impuls van de vrijheid en artistieke diversiteit van de hedendaagse scène is de hoofdstad uitgegroeid tot een ware hub voor dans en performance.

Ter gelegenheid van de Internationale Dag van de Dans wilden we te weten komen wat het Brusselse DNA zo uniek maakt. Na nu al een jaar te zijn verstoken van de podia vonden we dansers, choreografen, studenten, gezelschappen en culturele instellingen bereid om met ons hun visie op dans en hun toekomstige projecten te delen. Maak kennis met mensen die het hart van de danswereld doen kloppen in Brussel!

Elodie Verlinden
docente aan de ULB in de opleiding Master en Arts du Spectacle vivante

Wat is het DNA van de Brusselse dansscène en hoe onderscheidt ze zich volgens u?

Het unieke van de Brusselse scene zit volgens mij in het feit dat het een wereld is die wordt gekenmerkt door velerlei vormen, bronnen en stromingen. Net zoals Brussel een multiculturele stad is, heeft de dansscène honderden gezichten, zelfs binnen het universum van één enkele choreograaf. De Brusselse scène kent geen beperkingen, alles is mogelijk. Haar specificiteit is per definitie haar verscheidenheid!

Hoe zou u de relatie tussen uw instelling en dans in drie adjectieven omschrijven?

Paradoxaal. In het buitenland wordt Brussel beschouwd als een van de draaischijven van de hedendaagse dans, met een rijke traditie en choreografen die over de hele wereld bekend zijn. En toch kun je in België nog steeds geen master in dans studeren! De masteropleiding in live podiumkunsten, waarin ik les geef, wijdt slechts één vak aan dans. Zowaar een stiefmoederlijke behandeling van onze wereldbefaamde danscultuur. Naar verluidt komt daar zeer binnenkort verandering in met de oprichting van een nieuwe master in deze discipline ...

Theoretisch. Onze academische benadering van het vak is inderdaad zeer theoretisch en beschouwend. We bouwen een "toolkit" op, geven onze studenten interpretatieschema's en verrijken hun traject met uitwisselingen. Ons onderwijs zit evenwel niet geworteld in de danspraktijk.

Levend. Dat neemt niet weg dat onze master sterk gericht is op live performances. We houden de vinger aan de pols van de dansactualiteit en volgen de programma's van het lopende jaar. We verlaten onze boeken om voorstellingen bij te wonen en ze op het terrein te analyseren en te bespreken. Dat luik maakt deel uit van onze dagelijkse routine.

Brusselse scène kent geen beperkingen, alles is mogelijk. Haar specificiteit is per definitie haar verscheidenheid!

Elodie Verlinden, docente aan de ULB in de opleiding Master en Arts du Spectacle vivante.

Hoe heeft u zichzelf de afgelopen maanden opnieuw uitgevonden? En hoe bent u erin geslaagd uw relatie met dans te blijven ontwikkelen?

Deze laatste maanden zijn bijzonder heftig geweest. Naar buiten komen en live performances meemaken zijn nu eenmaal onmisbaar in onze opleiding. Normaal gaan we 3 of 4 keer per maand naar een voorstelling. We kunnen niet zonder die wisselwerking. Het feit gelijktijdig iets te ervaren, zonder andere intermediaire media of schermen, is voor ons onontbeerlijk. De huidige situatie wekt dus veel frustratie op! Maar beperking is ook een bron van creativiteit. Wij zien nu her en der nieuwe en zeer interessante vormen ontstaan, bijvoorbeeld in de openbare ruimte of in etalages.

Wat zijn volgens u de nieuwe uitdagingen van de dansscène in Brussel in het bijzonder en elders?

Ik wil in de eerste plaats benadrukken dat het voor vele compagnies een kwestie van overleven wordt. Vooral de kleinere structuren, die kwetsbaar en zelfs precair zijn, werden ongemeen hard getroffen. Zonder toereikende, consequente steun dreigt een heel stuk van de diversiteit die Brussel kenmerkt, te verdwijnen.

Vanuit een creatief oogpunt zien we nieuwe vormen van participatie ontstaan die de "kijkers-acteurs" uitnodigen om mee te doen. Daarnaast duiken hybride vormen op die de dans uit de gewijde omgevingen halen (sociale netwerken, openbare ruimte), alsook een uitgesproken versmelting tussen verschillende vormen van live performance waarin nieuwe technologieën (drones, hologrammen ...) aan bod komen. Een rijkdom aan vernieuwende en verfrissende vormen van creatie!

danse bruxelles - Charlotte Cétaire GXIII 2020 Class Diane Madden ©Olympe Tits

Charlotte Cétaire
PARTS-studente in de bacheloropleiding dans "Training Cycle" sinds het academiejaar 2019-2020

Wat is het DNA van de Brusselse dansscène en hoe onderscheidt ze zich volgens jou?

Vanuit mijn standpunt als studente, zou ik zeggen de "open stages" van de scholen. Het feit dat je daar kunt binnenlopen en in contact komen met de studenten aan het werk in echte studio's. Wat ik vóór de coronaperiode het liefste deed, was "work in progress" gaan bekijken, kunstenaars in wording observeren en spotten ... als het ware deel uitmaken van dit creatieve proces. Alle Brusselse scholen, zowel circus-, theater- als choreografiescholen, zijn bij dit uitwisselingsproces betrokken. Het is een zeer bont gezelschap, iets wat volgens mij eigen is aan Brussel.

Hoe zou jij de relatie tussen jouw instelling en dans in drie adjectieven omschrijven?

In vraag stellen en prikkelen De basisprincipes aan het wankelen brengen om nieuwe dingen in onszelf te ontdekken, nieuwe verbanden te creëren en onze vooroordelen op de helling te zetten.

En vooral, raken: dat is de essentie van de live kunst. Alle zintuigen worden aangesproken, maar toch speelt de emotie een hoofdrol, omdat je er heel veel dingen kunt mee uitdrukken. Dat is net wat ik nu het hardst mis!

Hoe heb jij jezelf de afgelopen maanden opnieuw uitgevonden? En hoe ben je erin geslaagd je relatie met dans te blijven ontwikkelen?

Ik werkte tijdens die periode aan een reeks bewegingen die ik nooit eerder had uitgeprobeerd: acrobatiek, veel spierversterking, maar ook in bomen klimmen bijvoorbeeld! Ik gebruikte mijn lichaam vanuit ander invalshoeken dan dans. Het ging niet om het reproduceren van de gebruikelijke bewegingen van de studio, dan wel om het zoeken naar nieuwe dingen.

Ik ben ook met andere dingen begonnen: tekenen, schrijven, boekbinden ... En aangezien al die activiteiten elkaar aanvullen, brachten ze me op ideeën voor mijn toekomstige projecten.

We komen er snel achter dat de charme van "do it yourself" eerder beperkt is. Soms krijgen we zelfs de tijd niet om te falen, overeind te krabbelen, te slagen.

Charlotte Cétaire, PARTS-studente in de bacheloropleiding dans "Training Cycle" sinds het academiejaar 2019-2020.

Wat zijn volgens jou de nieuwe uitdagingen van de dansscène in Brussel in het bijzonder en elders?

De gevestigde Brusselse compagnies zouden meer ruimte en middelen moeten vrijmaken voor opkomend talent. Idem dito voor de grote instellingen. We komen er snel achter dat de charme van "do it yourself" eerder beperkt is. Soms krijgen we zelfs de tijd niet om te falen, overeind te krabbelen, te slagen. Vooral om te falen! We leren een trui breien met restjes wol, maar zo af en toe willen we ook eens aan de slag met een nieuwe bol wol!

Dansevenementen in Brussel